ไม่รู้ว่าเราไม่รู้อะไร

ชื่อ blog อาจจะดูตลกแต่มันเป็นคำง่ายๆที่แฝงด้วยธรรมะและปรัชญาชีวิต


ผมโชคดีที่เพื่อนผมชวนเข้าฟังการอบรม course นึงครับ (ขอไม่เอ่ยชื่อ course ละกัน^^) การอบรมนี้สอนเราให้รู้ว่าที่จริงแล้วตัวเราเองกำลังไม่รู้ตัวอยู่รึเปล่าว่า "อะไรเอ่ยที่เรายังไม่รู้?!?"


ถ้าพูดถึงความรู้ทั้งหมดบนโลกนี้ไม่ว่าจะเป็น กฎหมาย บัญชี การเงิน หรืออะไรก็ตามที่ดูเป็นหัวข้อทางเทคนิก....สุดท้ายผมว่าความรู้ขั้นสุดยอดคือ "ทำยังไงดี จะทำให้เรารู้ตัวว่าตอนนี้เราไม่รู้อะไรอยู่"


มาถึงตรงนี้คนอ่านอาจจะงง....เอางี้!!!   ผมขอโยงเรื่องเพื่อประยุกต์ใช้ "skill" การรู้ว่าเราไม่รู้อะไรกับการลงทุนซักหน่อยครับ


1.ปัจจุบันนี้มีคนที่ถูกยกย่องว่าเป็น "เซียนหุ้น" เยอะครับ....ธุรกิจพวกที่อบรมเกี่ยวกับการลงทุนหุ้นก็ขายดิบขายดี...สุดท้ายเชื่อผมครับว่าหลักการลงทุนที่ดีที่สุดคือต้องคอย "ยอมรับจากใจจริง" ว่าการลงทุนมันมีเรื่องที่เราไม่รู้อีกเยอะ...อะไรที่ดูแน่อาจยังไม่แน่เลยครับ...บริษัทที่งบสวยก็อาจจะเป็นเพราะ "ตบแต่ง" ก็ได้ (ไม่เว้นแม้แต่บริษัทใหญ่ยักษ์ครับ)


2. เรื่องต่อไปที่ต้องรู้คือ....เอาจริงๆเราไม่รู้หรอกครับว่า "วิธี"  การเล่นหุ้นในแบบที่กูรูสอนเนี่ย มัน work จริงป่าว...เราต้องรู้ไว้เลยว่า  เราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วคนที่สอน เค้าเอาตัวรอดได้จริงรึปล่าวกับตลาดหุ้น...เพราะตั้งแต่ปี2008-2009 ถึงปัจจุบัน(ปี 2015) ตลาดหุ้นมันเป็นขาขึ้นแทบจะตลอดเวลา ดังนั้นการได้กำไรเยอะในช่วงนี้จึงถือว่าไม่แปลก


3. ข้อนี้ข้อสุดท้ายนะครับ....ผมขอพูดถึงการ "cut loss" นิดนึง ตอนหุ้นลงไปจากราคาที่เราซื้อ จะเกิดความรู้สึก 2 ด้านสุดขั้วก็คือ "จะ cut" หรือ "จะถัว" คน cut มองว่ามันจะลงต่อ....ส่วนคนถัวมองว่านี่คือจุดต่ำสุดแล้วล่ะ

ผมขอแชร์วิธีที่ผมคิดละกันครับ..คือส่วนใหญ่ผมดูประเด็นเรื่อง "ความแข็งแกร่ง" ของหุ้นนั้นๆ....ถ้าเราคิดอย่างจริงจังเลยนะครับ(ด้วยเหตุผลนะไม่ใช่อารมณ์) แล้วประเมินว่าหุ้นนั้น "เทพจริง" ก็ตั้ง cut loss ต่ำหน่อยก็ได้ครับ(ต่ำนี่หมายถึงสัก25% ของต้นทุนที่เราซื้อ)  ไม่ใช่ลงแค่ 10% จากต้นทุนแล้วเราก็ cut แล้ว

ส่วนจะถัวไม่ถัวเนี่ยก็รอนิดนึงก็ได้ครับ...รอให้ผงกกลับลำแล้วเราแอบเห็นชัดๆเลยว่านี่คือการ "กลับลำ" และยิ่งตอนเห็นว่ากลับลำแล้วมันมีราคาถูกกว่าทุนเราเยอะเนี่ย...โห!!! ยิ่งเชื้อเชิญให้เราถัวสุดๆครับ^^


ผมเคยคิดว่า VI ต้องไม่ cut loss แต่ถ้าเราเปิดหูเปิดตาตาม "ข่าวสาร" หน่อยนะครับ Buffett เค้ายังตัดขายขาดทุน Tesco ออกไปบ้างเลย อย่าลืมว่าบางครั้งเราไม่รู้ว่านายตลาด(คนส่วนใหญ่) เค้ารับรู้เรื่องบางเรื่องที่เราไม่รู้รึปล่าว หุ้นมันถึงลงอย่างนี้


อ่าน blog นี้แล้วก็อย่าเชื่อผมมากนะครับว่าผมรู้จริง....เวลาอีก 30 ปีต่อจากนี้ต่างหากถึงจะพิสูจน์ได้ครับ!

กลับมาอีกครั้งสำหรับ "ธรรมะ การลงทุน ความมั่งคั่ง"

ไม่ได้เขียน blog นานเลย จนเพื่อนผมมันแนะนำให้ว่า "มึงเขียนลง blog แบบเดิมอ่ะดีกว่า" คิดได้ดังนั้นก้อ "เออก็ได้ว่ะ ขี้เกียจมานาน" จริงๆ content ไม่ได้หมดอะไรแต่ขี้เกียจ log เข้า blogger ครับ Facebook มันง่ายกว่า


ผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับจิตวิทยาเล่มหนึ่ง และค้นพบหลักการพัฒนาตัวเองขั้นสุดยอดขึ้นมาครับ (หลักการมันดีมากจนอยากแชร์ให้พวกเราที่ติดตามลองอ่านดู)
หนังสือเล่มนี้ทำลายความเชื่อที่ผมเชื่อมาตลอดว่าเราต้องคอย "ฝันและมองเห็นภาพความสำเร็จแล้วมันจะเป็นจริงขึ้นมา" โดยการยกงานวิจัยที่บอกว่า.....


ใครก็ตามที่ยิ่งฝันใหญ่มากและคิดถึงมันวันละหลายๆครั้ง มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จน้อยกว่าคนที่ฝันน้อยครั้งแต่ทำมากกว่า (พูดง่ายๆคือพวกฝันกลางวันบ่อยๆนั่นแหละ!!!!)


เนื้อหาภายในหนังสือยังบอกอีกว่าลึกๆแล้วคนเราก็ไม่ต่างจากสัตว์อื่นๆ แค่เรามี "พลังใจและสมองที่คิดเหตุผลได้เหนือกว่า"


พลังใจและสมองที่คิดตามหลักเหตุผลทำให้ เราสามารถฝืนตัวเองได้เพื่อทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อเราในระยะยาว เช่น เราปวดท้องอึแต่เราเลือกที่จะอั้นมันไว้ไปอึในห้องน้ำได้( มันคงไม่เหมาะสมถ้าจะอึตรงไหนก็ได้เหมือนสุนัข) เราง่วงนอนแต่เราก็ไม่นอนตอนกลางวันของวันก่อนสอบ 1 วัน( เราคงสอบตกถ้าเราไม่ฝืนตัวเองและนอนนานจนอ่านไม่จบ)


เมื่อได้อ่านถึงตรงนี้ พลังใจดูจะเป็นสิ่งที่คัดแยกความเป็นประโยชน์ของสิ่งมีชีวิตหนึ่งๆเลยทีเดียว ผมเชื่อว่าแทบจะทุกครั้งที่เราจะทำบางสิ่งบางอย่างที่เป็นประโยชน์มักจะต้อง "ฝืนใจตัวเอง" ให้ขยันทำมัน ผิดกับกิจกรรมที่ไม่เป็นประโยชน์เท่าไหร่ที่เราแทบจะไม่ต้องฝืนใจทำเลย


ข่าวร้ายคือพลังใจเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด เหมือนกับน้ำมันที่เติมรถยนต์


ข่าวดีคือหนังสือเล่มนี้บอกว่าเรามี "วิธีประหยัดการใช้พลังใจ" ด้วยการอย่าเอาของล่อใจมาวางใกล้ๆ ซึ่งจะทำให้เราต้องใช้พลังใจเราไปอย่างปล่าวประโยชน์ เช่น เราต้องการลดน้ำหนักซึ่งเราต้องฝืนกินให้น้อยๆแต่คุณพระ!!!!!ขนมทั้งหลายนี่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานเลยครับ


หรืออย่างเช่นเราต้องการโฟกัสงานของเราให้เสร็จแต่บนโต๊ะเรามีอุปกรณ์เอาไว้เล่น social network เต็มไปหมด....ของพวกนี้แหละตัวทำให้เราทำงานไม่ได้นานจนถึงเย็น เพราะพลังใจเราหมดไปมากแล้วกับการควบคุมตัวเองไม่ให้เล่น "โทรศัพท์มือถือ"


ข่าวดีอีก 1 อย่างซึ่งเจ๋งมากๆคือ พลังใจพวกนี้เราสามารถฝึกให้มีเยอะๆได้ครับ (ก็เหมือนเปลี่ยนถังน้ำมันของเราให้ใหญ่ขึ้นได้) โดยให้ทำการเลือกว่า "อะไรสำคัญที่สุดในชีวิต 3 อันดับแรก" และให้เราเขียนเรียงความ ความยาว 6 นาทีว่า "ทำไมมันถึงสำคัญกับเรา" โดยเขียนวน 3 เรื่องนี้เท่านั้นเองในช่วงเช้า ส่วนจะเขียนบ่อยแค่ไหน ในหนังสือก็ยกตัวอย่างว่าอาทิตย์นึงอย่างน้อย 2 ครั้งครับ^^


จนกว่าจะพบกันใหม่!!!

การลงทุนในอะไรก็ตามเนี่ย....คิดให้ดีก่อนว่า "เพราะเงิน" หรือ "เพราะชอบมันจริงๆ"

ผมได้นั่งคุยกับเพื่อน SME ในระหว่างดื่มคืนที่ผ่านมา พอเราดื่มนิดหน่อย(ไม่ถึงกับเมาอะไรจนขับรถไม่ได้เลยนะครับ) ผมก็ได้ content ที่จะเขียน blog ขึ้นมาเรื่องนึง

ตามหัวเรื่องที่ว่านี้ขอเล่าเคสของคน 2 คนสุดโต่งครับ.....

คนหนึ่งมั่นใจสุดขีดกับการที่จะ "ลงทุน" อย่างหนึ่งถึงขนาดที่ว่าจะลาออกเพื่อมาทำมัน

เอาจริงๆนะครับต้องดูเลยว่าเค้า "มั่นใจ" เพราะอะไร................เพราะเห็นคนอื่นลงทุนแล้วมันดี หรือว่า เพราะคนอื่นบอกว่าเค้าน่าจะเหมาะกับธุรกิจนี้ หรือว่า เพราะมั่นใจสุดขีดว่าคู่แข่งไม่เก่งเท่าเราแน่และลูกค้ามาซื้อเราแน่ๆ.......หลายเหตุผลมากจริงๆนะครับ แต่สำหรับผมเองผมมองว่า แต่ละเหตุผลเนี่ยยังไม่โดนสักอันเลยจริงๆ

เอาเฉพาะเหตุผลแรกก็ได้อ่ะ สมมุติลงทุนธุรกิจปุบ มันดันไม่ได้ "ตัง" เหมือนที่คาดหวังไว้ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเค้าก็คือ คนๆนี้ผ่านไปสักพักก็จะโผล่โปรเจคใหม่มาอีกแล้วและพูดว่า "กุว่าโปรเจคอันต่อไปที่กุจะทำต่อจากนี้แหละน่าจะดีกว่าของจริง" 

อีกคนหนึ่งที่จะยกตัวอย่างก็กลัวเกินไปนิดนึง (คือมีทุนแต่ใจไม่กล้า ตรงข้ามกับเคสแรกสิ้นเชิง)

หยั่งงี้แหละเลยเกิดเหตุการณ์ "หมาคาบไปแดก" และคนนี้เองก็ไม่ได้ทำอะไรสักที

สรุปจบคือผมว่าการลงทุนมันช่างโหดร้าย สำหรับ "คนใจง่าย" ที่มักจะเห็นว่าสนามหญ้าบ้านข้างๆทำไมเขียวกว่าของตัวเองวะ และโหดร้ายสำหรับ "คนมองโลกในแง่ลบ" ที่ตัดสินใจไม่ลงทุนทำธุรกิจหนึ่งที่อุตส่าห์คิดขึ้นมาได้แล้วแต่กลับไม่ทำมันเพียงเพราะความ negative ของตัวเอง ไม่ใช่ไม่ทำเพราะ เหตุผลจริงว่ามันไม่ work!!!

เหตุผลที่คนโชคดี

คนเราโชคดีเพราะอะไร...ผมไม่เชื่อว่าเราจะโชคดีเพราะว่าอยู่ดีๆก็โชคดี 

คนบางคนแม้ว่าเขาจะโชคดีขนาดไหนแต่กลับมองว่าตัวเองโชคร้ายอยู่เรื่อย แต่พอมีเรื่องโชคดีกลับมองข้าม ดังเช่น เรามีพ่อแม่ที่ยังอยู่กับเราแล้วยังแข็งแรง...ตัวอย่างง่ายๆครับ

"มองโลกแง่ร้ายอย่างที่สุดเมื่อวางแผน และ มองโลกแง่ดีอย่างที่สุดเมื่อเจอปัญหา" เห็นด้วยไหมครับ

ผมเพิ่งได้รับบทความทาง line จากพี่ที่ทำงานเก่าในหัวข้อเรื่อง "5 things super lucky people do" ซึ่งเป็นข้อคิดที่ดีมาก(แต่ยาวไปนิดนึงเมื่ออ่านใน line) หาอ่านฉบับเต็มได้ตามนี้ http://www.inc.com/kevin-daum/5-things-super-lucky-people-do.html  

คนบางคนทำงานแล้วมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นก็มักจะบอกว่า "ซวย" หรือไม่ก็ประเภทที่ว่า  รู้อะไรไม่เก่งเท่ากับ "รู้งี้" แต่ถ้าอ่านบทความข้างบนนี้ก็จะเห็นเหตุผลว่าทำไมคนบางคนและมักจะเป็นคนเดิมๆที่ไม่เคยซวยเลย โชคดีตลอด

มีเพียงเส้นบางๆเท่านั้นที่กั้นระหว่าง "ความเสี่ยง" และ "ความซวย" โดยขออนุญาตแบ่งคนออกเป็น 3 ประเภทตามระดับการรับรู้ความเสี่ยงและการจัดการต่อความเสี่ยงนั้น

1.คนประเภทที่ไม่รู้เลยว่าจะมีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้เราซวย

2.รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่ไม่จัดการความเสี่ยงนั้น

3.รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นและจัดการความเสี่ยงนั้น

คนรวยแล้วกลับเป็นจนมีอยู่มากมายก็คือคนประเภทที่2 (ประมาท) คนที่ไม่รู้และไม่เลือกจะรู้เพิ่มคือคนประเภทที่1 และคนประเภทที่3 คือคนที่ผมอยากให้ทุกคนได้ดำรงคุณสมบัตินี้

ขอให้โชคดี!!

บัตรเครดิต...กับการทำบัญชีรายรับรายจ่าย

ปัจจุบันมีสิ่งอำนวยความสะดวกให้มนุษย์ใช้มากมายแม้แต่ในเรื่องการจ่ายเงินเราก็มีเทคโนโลยีบัตรเครดิต

มีสิ่งอำนวยความสะดวกเยอะขึ้นแต่ความรู้สึกลำบากในการใช้ชีวิตกลับมีมากขึ้น..เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจจริงๆ

ส่วนหนึ่งผมคิดว่าเราไม่จด...เมื่อเราไม่จดก็จะนำมาซึ่งการไร้ซึ่งแผนการเงิน

สิ่งหนึ่งของการสร้างความร่ำรวยคือการจดบันทึกรายรับรายจ่าย

เวลาเราใช้จ่ายด้วยบัตรเครดิต เราควรจะจดบัญชีอย่างไร?

สำหรับนักบัญชีก็คงไม่ยากที่จะเข้าใจระบบบัญชีส่วนบุคคล อยู่ที่ว่าเค้าจะทำบัญชีตัวเองหรือปล่าว

แต่สำหรับบุคคลในอาชีพอื่นอาจไม่รู้ว่าจะจดอย่างไร

ผมขอยกตัวอย่างสถานการณ์ที่เราซื้อโทรศัพท์มือถือราคา 20,000 บาทด้วยบัตรเครดิตเราจะมีขั้นตอนธุรกรรมทางการเงินเป็นแบบนี้ครับ

ตอนแรก

มีเงินอยู่ 5,000 บาทและหนี้บัตรเครดิตยังไม่มีเลยซักบาท แสดงว่าเรามี Book Value ของตัวเองเท่ากับ 5,000 บาท

ขั้นตอนที่ 2

เอาบัตรเครดิตรูดซื้อโทรศัพท์มือถือราคา 20,000 บาท เปรียบเสมือนเราวิ่งไปที่ธนาคารขอกู้เงิน 20,000 บาทมาเป็นเงินสดในกระเป๋าตัง ตอนนี้เรามีเงินสดในกระเป๋าตัง 25,000 บาทและมียอดหนี้ 20,000 กับบัตรเครดิต Book Value ของตัวเองคือ 5,000 บาทเหมือนเดิม

ขั้นตอนสุดท้าย

เราเอาบัตรเครดิตคืนมาพร้อมกับเซ็นลายเซ็นบนSlip. เราก็ได้โทรศัพท์มือถือมาครอบครอง สังเกตว่าเราก็ยังมีBook value คือ 5,000 บาทเหมือนเดิม

สรุปคือ

คนที่ดูบัญชีเป็นน่าจะรู้ว่าค่าใช้จ่ายต่อๆไปที่จะลงในบัญชีคืออะไร (ค่าเสื่อมราคากับดอกเบี้ยบัตรเครดิตไงล่ะ!!)

ความจริงที่เกิดขี้นกับเหตุผลที่คนรวยต้องทำบุญ

ผมจะเล่าเหตุการณ์ 3 เหตุการณ์ให้ฟังเพื่อเสริมความเป็นเหตุเป็นผลของหัวข้อเรื่อง

อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ที่ผมยกตัวอย่างขึ้นมาเป็นการยกขึ้นมาจากประสบการณ์ในชีวิตของตัวเอง ผมไม่ได้ต้องการที่จะพาดพิงให้ผู้ที่เกี่ยวข้องเสียหายหรือขุ่นข้องแต่อย่างใดครับ

เรื่องแรกจะทันสมัยกับเหตุการณ์บ้านเมือง(เดือนมกราคมปี 57)คือเหตุการณ์ที่มีกลุ่มผู้ชุมนุมทางการเมืองปิดถนนที่พวกเราต้องใช้เดินทางไปทำงาน ในเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้เดินทางสัญจรไม่สามารถเดินทางบนท้องถนนได้ทำให้ผู้คนเริ่มใช้รถสาธารณะประเภทรถไฟฟ้า BTS และรถไฟใต้ดิน MRT แทน  สถานการณ์ดังกล่าวทำให้มีผู้ได้ประโยชน์ก็คือรถไฟฟ้าทั้ง 2 เจ้า(คือมีรายได้จากคนขึ้นรถมากขึ้น) เมื่อมีผู้ได้ประโยชน์ผมขอถามครับ มีผู้ใดเสียเงินหรือรายได้บ้างจากเหตุการณ์นี้?? แน่นอนก็คือคนขับรถ Taxi ครับ อันนี้ชัดเจน

เรื่องที่ 2 เป็นการลงทุนในตลาดหุ้น(อันนี้ก็ทันสมัยเหมือนกันเพราะหุ้นลงแรงเหลือเกินในช่วงเดือนมกราคมปี 57) ในตลาดหุ้นจะมีผู้ที่ได้เงินจากการทำกำไรโดยการขายหุ้นโดยมีราคาตลาดสูงขึ้น และในทางกลับกันจะเกิดการขายหุ้นได้สมบูรณ์ต้องมีคนซื้อหุ้นเราไปด้วย ลองนึกภาพว่าหลังจากที่นาย A ซื้อหุ้นที่ 10 บาทพอราคาเป็น 12 บาทนาย A ก็ขายให้นาย B นาย B ถือหุ้นไป 2 วันราคาตกไปเหลือ 10 บาท นาย B ขายตัดขาดทุนกลับมาให้นาย A อีกรอบหนึ่ง(นี่เป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติครับ ในตลาดหุ้นนาย A กับ นาย B ไม่ได้ซื้อหุ้นนั้นกันอยู่ 2 คนหรอก)จะเห็นได้ว่าเงินภายในระบบไม่ได้หายไปไหน มันมีอยู่เท่าเดิมนั่นแหละเพียงแต่เงิน 2 บาทถูกโยกจากนาย B มาสู่นาย A เพียงเท่านั้น

เรื่องที่ 3 เป็นการขายระบบป้องกันน้ำท่วม ขอถามหน่อยว่ารัฐบาลจะซื้อระบบนี้หรือไม่ถ้าน้ำไม่ท่วม คำตอบคือไม่ซื้อ สมมุติว่าบริษัทหนึ่งไม่เคยขายระบบป้องกันน้ำท่วมได้เลยหลังจากทำตลาดมาตั้ง 2 ปี แต่พอมาปีหนึ่งเกิดน้ำท่วมใหญ่ บริษัทนี้จึงขายระบบได้อย่างเทน้ำเทท่า ผมถามหน่อยครับเหตุการณ์ครั้งนี้แน่นอนผู้ได้ประโยชน์คือตัวบริษัทเองแล้วผู้เดือดร้อนหรือเสียเงินล่ะมีหรือไม่ คำตอบก็คือประชาชนที่บ้านถูกน้ำท่วมยังไงล่ะ!!

เหตุการณ์ทั้ง 3 เป็นตัวอย่างที่บอกว่าทุกครั้งคนที่รวยที่ได้ผลประโยชน์บางอย่างมักจะได้ประโยชน์นั้นจากความลำบากของผู้อื่นเสมอ ถ้าผู้ใดเคยเรียนวิทยาศาสตร์หรือว่าฟิสิกส์มาก่อนจะเข้าใจคำว่า "กฎการอนุรักษ์พลังงาน" คือพลังงานในระบบปิดหนึ่งๆจะไม่หายไม่ไหนเลย(ต้องขออภัยถ้าพูดถึงกฎนี้ผิดเนื่องจากผู้เขียนเรียนเรื่องนี้มานานแล้วครับ)

ผมเคยเจอคนที่ล้มเหลวในตลาดหุ้นท่านหนึ่งและได้มีโอกาสพูดคุยถึงประสบการณ์ของเขา บุคคลท่านนั้นได้สอนผมว่าคนไม่เคยเจ๊งไม่รู้ความรู้สีกของคนเจ๊งหรอก ท่านผู้นั้นสอนผมอีกว่าจงนำเงินกำไรนั้นคืนสู่สังคมเสมอเพราะมีผู้คนที่ลำบากเพราะเราอยู่ การทำบุญนั้นจะช่วยให้เรารำลึกถึงเขาและช่วยเตือนสติเราได้ไม่ทางตรงก็ทางอ้อมครับ...

รวยจริง...รวยไม่จริง...บุญเก่า

เป็นบทความที่จะสร้างกำลังใจให้กับผู้ที่ยังไม่รวย เพราะแท้ที่จริงแล้วมันมีคำว่า"บุญเก่า" มาเป็นตัวแปรสำคัญ พร้อมทั้งยังแนบเนื้อเรื่องที่ดูมีเหตุผลและเป็นรูปธรรมมากที่บอกทิศทางของการเป็นมหาเศรษฐีของคนคนหนึ่งซึ่งต้องอาศัยตัวแปรอีกหนึ่งตัวนั่นก็คือ "เวลา"

คนเรามักจะพูดในสิ่งต่างๆเพื่อให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอเช่น "การจะรวยได้ต้องมีดวงเป็นส่วนใหญ่" , "การจะรวยเราต้องทำเลวและไร้จริยธรรม" เป็นต้น

จริงเหรอ?? ที่เราต้องอาศัยดวงและต้องเป็นคนเลว

การมีดวงผมไม่เถียงแต่ผมถือว่ามันเป็นเรื่องเดียวกับเรื่องบุญเก่าของเราครับ...แต่เรื่องราวของการเป็นคนเลวแล้วรวย อันนี้ผมยังไม่สามารถหาเนื้อเรื่องที่เป็นรูปธรรมมาอธิบายได้เลย ซึ่งคนเลวที่รวยก็มักจะรวยได้ไม่เท่าไหร่ อาจจะติดอันดับที่ 5,000,000 ของไทยมั้งครับ

ผมคิดว่าสิ่งที่พูดกันเหล่านี้เป็นกระบวนการปกป้องตัวเองของมนุษย์ เป็นการหาข้ออ้างเพื่อบอกเป็นนัยๆว่า"เหตุผลที่เราไม่รวยเพราะเราเป็นคนดี" หรือบอกเป็นนัยๆว่า"จริงๆแล้วเราเป็นคนมีความสามารถเพียงแต่เราไม่มีดวง" สิ่งเหล่านี้ที่ตนเองคิดก็เข้าเกณฑ์การถือตัวถือตนอีก(การชมตัวเอง) หรือการมีอัตตานั่นเอง (อ่านเพิ่มเติมเรื่องอัตตาได้ที่: อัตตาของมนุษย์กับความมั่งคั่ง(2))

จำเรื่องราวของประสิทธิภาพในการสร้างความมั่งคั่งในหัวข้อ ความแตกต่างระหว่างความประหยัดและความงก(3) ได้ไหมครับ??ที่บอกว่านอกจากใช้เงินตัวเองคุ้มค่าแล้วเรายังใช้สิ่งที่ยืมมาจากคนอื่นมาเพิ่มประสิทธิภาพส่วนทุนของเราได้ด้วย  หัวข้อนั้นถือว่าเป็นขั้น Advance ของการใช้เงินประหยัดนะครับ

นั่นแหละคือหลักปฏิบัติตลอดชีวิตของผู้ที่จะสร้างความมั่งคั่งที่แท้จริงครับ เพียงแต่เราต้องมีความรู้ทางด้านการเงินเพื่อบริหารสภาพคล่องของเงินสดให้มีเหลือเพียงพอที่จะจ่ายดอกเบี้ยเงินกู้ยืมนั้นๆให้ได้ตลอดเวลา 

ผมขอยกตัวอย่างคนรวยจริงกับรวยไม่จริงให้ดูเป็นตัวอย่าง ซึ่งถ้าเราเห็นตัวอย่างนี้แล้วผมเชื่อว่าจะทำให้เรามีความอิจฉาคนรวยน้อยลง และ เข้าใจธรรมชาติของความรวยมากขึ้น

ตัวอย่างแรก

นาย A เป็นคนที่บ้านยากจนแต่มีความขยันขันแข็งไม่ย่อท้อ เริ่มทำงานเมื่อตอนอายุ 18 ปี ต่อมาพ่อแม่นาย A ตายตอนเขาอายุ 20 ปี และทิ้งมรดกไว้ให้ 20,000 บาท เขามีเงินเก็บอีก 5,000 บาท จึงเอามารวมกันและสร้างธุรกิจเล็กๆขึ้นมาอันหนึ่ง

นาย A ใช้เงินอย่างประหยัดและกู้เงินเพิ่มเติมมาลงทุนในธุรกิจ 

เมื่ออายุได้ 35 ปี(ผ่านไป 15 ปี) เขามีลูกคนแรก และธุรกิจที่เขาทำมีมูลค่า 385,175 บาท เนื่องจากธุรกิจที่เขาทำสร้างความมั่งคั่งให้เขา 20 %ทบต้นทุกปี

เขาสอนลูกให้ใช้เงินเป็นตลอดระยะเวลา 20 ปีต่อมา(นาย A อายุ 55 ปี) เขาก็ตาย โดยทิ้งมรดกให้ลูกเขาไว้ 14,766,706 บาท ซึ่งเกิดจากการทบต้นของผลตอบแทน 20% ต่อปี โดยจากความมั่งคั่งนี้ทำให้พ่อของเขาอยู่ในทำเนียบคนที่รวยที่สุดในไทยที่อันดับที่ 504,930

ลูกของเขาอายุ 20 ปีมีมรดกเริ่มต้น(ทุนเก่า) อยู่เกือบ 15 ล้านบาทก็เริ่มสร้างธุรกิจของพ่อเขาต่อไปอีก 35 ปี ซึ่งตอนที่เขาอายุ 55 ปีเท่ากับตอนที่พ่อเขาตาย ธุรกิจก็มีมูลค่า 8,722,223,923 บาท ลูกของเขาเลยกลายเป็นคนที่รวยติดอันดับ 7 ของไทยไปครับ

ตัวอย่างที่ 2 

ผมขอเริ่มที่ว่านาย B ตอนอายุ 20 ปีมีสมบัติและบริษัทเก่าของพ่อมูลค่า 15 ล้านบาทให้บริหารต่อครับ นาย B ไม่ได้ฝึกการบริหารการเงินที่ดีเลยไม่รู้ถึงหลักการใช้เงินลงทุนอย่างมีประสิทธิภาพ ช่วง 35 ปีหลังจากนี้นาย B ดูเป็นคนรวยมากใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย ไม่เคยทำบุญ ไม่เลี้ยงลูกน้อง บริษัทที่ดูอยู่ไม่เติบโต ผ่านไป 35 ปี ทำให้มูลค่าของบริษัทอยู่ที่ 10 ล้านบาทน้อยกว่าเดิมอีก

สิ่งที่น่าสังเกตจากนิทานเปรียบเทียบเรื่องนี้ 

1. เราจะมีเงินเยอะหรือว่าน้อยไม่ได้เป็นตัวกำหนดค่าของตัวเราเอง...มันอยู่ที่ความคิดและการกระทำที่ตัดสินว่าเราเป็นคนรวยหรือไม่ แต่ที่เรามีเงินน้อยอยู่มันก็เป็นเพียงแค่มี"ทุนเดิม(บุญเก่า)" และ "เวลา"ให้เราสั่งสมยังไม่เพียงพอ
2. นึกถึงตัวเองไว้ว่า Generation ของเราเป็นยุคนาย A หรือว่ายุคพ่อแม่ของนาย A เพราะถ้าเป็นยุคพ่อแม่ของนาย A ผมก็ไม่มีนิยามให้คุณแล้ว
3. สังเกตจากตัวอย่างแรก...ถ้าพวกเราที่ยังไม่รวยเปรียบเสมือนอยู่ในช่วงที่เป็นยุคนาย A ของตัวอย่างที่ 1 ล่ะ...พวกเราแค่มีทุนเก่าหรือบุญเก่าไม่เยอะเพียงพอที่จะทำให้รวยที่สุดในประเทศเท่านั้นไม่ได้หมายถึงว่าเราจะไม่รวยเลยในช่วงชีวิตนี้...ศึกษาเรื่องการเงินไว้ครับ
4. แค่เพียงใช้เงินกับใช้เวลาให้คุ้มค่าเราก็จะมี speed ความรวยที่เร็วขึ้น
5. ผมถือว่านาย A ตอนอายุ 20 ปีในตัวอย่าง 1 เป็นคนรวยจริงและนาย B ตอนอายุ 20 ปีในตัวอย่าง 2 เป็นเพียงคนรวยไม่จริงคนหนึ่ง แม้ว่าจำนวนเงินที่เรามาเปรียบเทียบกันนั้นห่างชั้นกันมากเหลือเกิน....อีกครั้งนึงครับมันอยู่ที่ความคิดของคนครับว่าจะเจ๋งไม่เจ๋ง ไม่ได้อยู่ที่เค้ามีเงินหรือว่าไม่มี
6. บางคนบอกว่าเรื่องของผมไม่เข้าข่ายกับเรื่องราวของคนที่รวยแต่เด็กอย่างเช่น Mark Zuckerberg ผมจะบอกความลับให้ครับว่าทำไม Mark ถึงรวย เพราะ Mark มีบุญเก่านั่นคือสมองของเค้าไง!!! ทรัพย์สินที่ทำให้เค้ามีสัดส่วนหุ้นของ Facebook ก็คือเค้าเป็นคนอัจฉริยะซึ่งเป็นทรัพย์สินประเภทหนึ่งซึ่งคนอื่นยอมรับในทรัพย์สินนี้จึงตีมูลค่าออกมาเป็นสัดส่วนหุ้นที่เค้ามีนั่นเอง(ถ้าตอนตั้งบริษัทเค้าไม่นับความฉลาดของ Mark เป็นทรัพย์สิน Mark ก็จะไม่มีหุ้นส่วนนั้นๆครับ)
7. คนรวยที่พวกเราไปหาว่าเค้าเป็นคนไม่ดีและชอบดูถูกคน...อย่าไปคิดอย่างนั้นเพราะคนพวกนั้นเป็นคนรวยไม่จริงที่เพียงแค่มีบุญเก่ามาใช้เท่านั้น..การเป็นคนไม่ดีของเค้าก็เป็นตัวกำหนดทิศทางที่เค้าจะสร้างบุญใหม่ว่าจะยิ่งใหญ่ได้มากขึ้นแค่ไหน

ผมขอจบ blog ด้วยการถามให้คิดอย่างหนึ่งละกันครับว่าผมเคยบอกหรือไม่ครับว่าผมจะแนะนำวิธีการสร้างเงิน????

ไม่เลยครับ ผมมีแต่บอกว่าสร้างความมั่งคั่งหรือความรวย...จะถามคำถามนี้ทำไม??? ถามทุกคนเพื่อให้รู้ว่าผมไม่ได้ตัดสินความรวยหรือความมั่งคั่งของคนที่เงินไงครับ และก็อยากให้ทุกคนคิดอย่างนั้นเหมือนกันเพราะว่าถ้าเราจะสร้างเงินเพื่อให้เรามั่งคั่ง เราทุกคนจะมีวิธีการที่ไม่สุจริตและไม่สร้างสรรค์อีกเยอะที่สร้างเงินให้แต่เราจะไม่ได้ทรัพย์สินอย่างอื่นที่ไม่ใช่เงินอีกเลยเช่น รูปปั้นตัวเราเมื่อตาย จำนวนคนที่รักเรา ครอบครัวที่อบอุ่น เป็นต้น

"อย่าเทิดทูนคนรวยมากเกินไปจนดูเหมือนตัวเองต่ำกว่า เรามีดีของเราเองเพียงแต่ทุนเดิมน้อยกว่าก็เท่านั้นเอง"  สู้ครับพี่ๆน้องๆทุกคน